Aspekt Dzikiego Gniewu
Zasoby- Czasy odnowienia umiejętności Kompana są skrócone o 5,0 – 7,5 sek.
Wszystko, co pojawiło się lub zmieniło w bazie danych wraz z Sezonem 16 – pogrupowane według kategorii, z opisem z gry i linkiem do strony szczegółów.
Żadne pustkowie nie zdoła utrudzić dzierżyciela Arkadii. Tam, gdzie stawia stopy, ziemia przypomina sobie swą pierwszą wiosnę, a wojenne ostrza stają się miękkie niczym płatki kwiatów.
Występujące naturalnie zjawisko, krwawy księżyc, pozostaje symbolem nieszczęścia wśród najbardziej przesądnych zakarumitów. Dzieci, które rodzą się pod jego znakiem, są uznawane za przeklęte i skazywane na wygnanie, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się klątwy.
„Skoro demony z natury niszczą, gdzie byłby tego kres? Jeśli wszystko wokół ulegnie spustoszeniu, przypuszczam, że ich ostatnim aktem będzie zniszczenie samych siebie”. – Deckard Cain
Gdy rozwścieczona gawiedź zaczęła dobijać się do drzwi, mocno chwycił pulsujący odłamek i zaczął krzyczeć, by ludzie zachowali spokój. Kiedy nastała cisza, otworzył oczy i ujrzał ruiny swojej chaty ociekające krwią.
Utkaj pieśń z dusz potępionych. Szarp smutki niczym struny harfy, gdyż we łzach bezbożnych kryje się siła.
„Drżyj nie przed tym, kto opanował tysiąc inkantacji. Niech twój strach budzi ten, kto z jednego zaklęcia uczynił swoją ewangelię, swoje ciało, swoje tchnienie”. – Ten, Kto Nigdy Nie Śpi
Ten rytualny pancerz był niegdyś noszony podczas He Sutsar Puchē, kiedy to święta krew jest upuszczana za pomocą hiacyntowych skalpeli i ofiarowana płomieniom. Nadal wyczuwalna jest na nim woń kadzidlanego dymu i palonej miedzi.
Viz-Jaq’taar zaatakowali magów niczym zaraza – bezprecedensowo i bezszelestnie. Mądrzejsi rzucili się do ucieczki, a głupcy barykadowali się w domach, jak gdyby ściany i medaliony mogły ochronić ich przed cieniem.
„Adiya kryła się w cieniu, krocząc pośród mężczyzn. Z jej niezliczonych ust płynęła pieśń otchłani. Jej dźwięk spowijał umysł mgłą, gdy przybywała, by się posilić”. – z annałów Hadalu
„Aby porozumieć się z duchami, wysłuchaj ich niewidocznych szeptów. Poczuj ziemię pomiędzy palcami i pozwól, by jej tętno wybrzmiało w twoim umyśle. Usłysz starożytnych strażników – powstaną, aby pospieszyć ci z pomocą”. – Ysevete, pierwsza spirytystka
Podczas Próby Mgieł mały duch dostrzegł samotnego chłopca. Z litości postanowił go ocalić. Chłopiec przyrzekł, że już zawsze będzie podążał za duchem. Dotrzymał obietnicy nawet po tym, jak Ah Bulan wezwał ducha do domu.
„Do diaska, ile można powtarzać!? Żadnej ukrytej broni – tak, zwłaszcza granatów! Zachowujcie się albo Morrick wszystkich was oskóruje!” – nadzorca walk w Gea Kul w noc zabójstwa Morricka
„Podczas gdy Andariel rozkoszuje się oczekiwaniem na ból i strachem, który to wywołuje, Duriel dba jedynie o trwanie i rozprzestrzenianie się agonii”. – Księga Adrii
„Akolita wezwał jedno. Odpowiedziały dwa. Wtem wypełzło trzecie, lecz niepełne, z wrzaskiem, jak gdyby wyrwano je zbyt wcześnie”. – Mistrzyni Azevera
„I chociaż kroczył pośród mroku i zawieruchy, jego płomień nigdy nie zagasł. Trzydziestego dnia przybył, by przekazać wieści o odejściu Akarata”. – Zwoje Yaeriusa
Znaleziona przy zwęglonych szczątkach Lorda Bareena. Nadal gorąca w dotyku.
„Ogień tego wymiaru nie jest tożsamy z ogniem, który znamy. Jest żywy. Nie brak mu umysłu i ma swój cel. Jest niczym krew tętniąca w niewyobrażalnych żyłach”. – Jere Harash
Uderzenie Ksathry wzburzyło morze, które pochłonęło ląd. Rozszalałe niebo sprowadzało niszczycielskie burze. W jednej chwili ich imperium przestało istnieć. Ich więź została zerwana na zawsze. Jej siostra przestała istnieć.
Żal Pierworodnych nie został zapomniany. Śpi na dnie morza, a kiedyś ponownie się obudzi.
Oparzenie można uleczyć, ale ból zostaje na wieczność.
„Znaleźliśmy osiem ciał, ułożonych wokół kręgu przywołania. Żadnych ran ani krwi. Zastygli w trakcie krzyku. Cokolwiek pojawiło się w kręgu, zniknęło”. – raport strażnika Kaldeum
Największa potęga jest też zazwyczaj najbardziej nietrwała.
Żadne pustkowie nie zdoła utrudzić dzierżyciela Arkadii. Tam, gdzie stawia stopy, ziemia przypomina sobie swą pierwszą wiosnę, a wojenne ostrza stają się miękkie niczym płatki kwiatów.
Wygląda jak bluzka ulicznego urwisa z prostym, kamiennym wisiorem. Wewnątrz ma jednak mnóstwo kieszeni i dziwnych skrytek. Na odwrocie wisiora wyryto stare, runiczne słowo: „Kantwirt”.
Nieczyści spalili monastyr wraz z całą zawartą w nim wiedzą. Pozbawili mnichów głów i zatrzymali sobie ich języki. Wszystkie artefakty zaginęły – poza tym jednym.
Występujące naturalnie zjawisko, krwawy księżyc, pozostaje symbolem nieszczęścia wśród najbardziej przesądnych zakarumitów. Dzieci, które rodzą się pod jego znakiem, są uznawane za przeklęte i skazywane na wygnanie, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się klątwy.
„Drżyj nie przed tym, kto opanował tysiąc inkantacji. Niech twój strach budzi ten, kto z jednego zaklęcia uczynił swoją ewangelię, swoje ciało, swoje tchnienie”. – Ten, Kto Nigdy Nie Śpi
Tylko Ebewaka kroczył wśród tuzina Strażników. Po jego śmierci stoczyli walkę o jego ducha, lecz żaden nie zwyciężył. W rezultacie Strażnicy podzielili się władzą, a Ebewaka mógł przemierzać wszystkie ich krainy bez ograniczeń.
Ten rytualny pancerz był niegdyś noszony podczas He Sutsar Puchē, kiedy to święta krew jest upuszczana za pomocą hiacyntowych skalpeli i ofiarowana płomieniom. Nadal wyczuwalna jest na nim woń kadzidlanego dymu i palonej miedzi.
Czarnoksiężnik spoglądał w krwawy kamień, a oczy piekły go od zatrważającej wiedzy. Czuł, jak w jego żyłach ożywa piekielna energia – plaga wizji, niegodziwość i władza nad okultystyczną potęgą.
Viz-Jaq’taar zaatakowali magów niczym zaraza – bezprecedensowo i bezszelestnie. Mądrzejsi rzucili się do ucieczki, a głupcy barykadowali się w domach, jak gdyby ściany i medaliony mogły ochronić ich przed cieniem.
„Jego imię zaginęło w historii. Ale musiał dopuścić się doprawdy nieprawych czynów, by zostać wygnanym z tak przeklętej krainy jak Hawezar”.
– Notatki badacza
Jeden z pary bliźniaczych sztyletów, które nie mogą się przenigdy spotkać. Zwłoki w pobliżu drżą w jego obecności.
Delikatny szept unosi się na wietrze. Słowa są nieuchwytne dla śmiertelnych istot. Przenikają duszę niczym zapomniana melodia, z której układa się kształt imienia: Adardża, Pierwsze Tchnienie.
„Aby porozumieć się z duchami, wysłuchaj ich niewidocznych szeptów. Poczuj ziemię pomiędzy palcami i pozwól, by jej tętno wybrzmiało w twoim umyśle. Usłysz starożytnych strażników – powstaną, aby pospieszyć ci z pomocą”. – Ysevete, pierwsza spirytystka
„Gdy księżyc przybiera krwistą barwę, to Baal otwiera swe oko. Pokaż mu zniszczenie, a wynagrodzi cię potęgą”. – Obrzędy Trójcy
Podczas Próby Mgieł mały duch dostrzegł samotnego chłopca. Z litości postanowił go ocalić. Chłopiec przyrzekł, że już zawsze będzie podążał za duchem. Dotrzymał obietnicy nawet po tym, jak Ah Bulan wezwał ducha do domu.
„Morlu są niezwykle odporne. Historie z Wojny Grzechu opisują, jak walczyły pomimo ciężkich ran”. – Księga Adrii
W ciszy wzbiera w nim niepokój, gdy szamocze się on w swoich więzach. Choć nie jest zbyt okazały, marzy o niewyobrażalnej rzezi.
„Żar owionął mi twarz i zdawało mi się, że przedwcześnie nastał świt. Uderzenia młota raz za razem miażdżyły hordy, a wszyscy jak jeden mąż zakrzyknęli, pełni podziwu: noc się kończy!” – relacja ocalałego z bitwy o Zachodnią Marchię
Znaleziona przy zwęglonych szczątkach Lorda Bareena. Nadal gorąca w dotyku.
„W Natsalarwace krew nie może splamić ziemi. Nawet śmiertelni wrogowie muszą porzucić swoją broń, nim przekroczą granicę azylu. Złamanie tej zasady wzbudzi gniew Wasipotsu”. – spisane słowa Oaxazi
Uderzenie Ksathry wzburzyło morze, które pochłonęło ląd. Rozszalałe niebo sprowadzało niszczycielskie burze. W jednej chwili ich imperium przestało istnieć. Ich więź została zerwana na zawsze. Jej siostra przestała istnieć.
„Oto nadejdą dni, gdy ani twe ciało, ani serce nie będą należeć do ciebie, lecz będą sercem Molocha, albowiem każde jego uderzenie buzować będzie płomieniem piekielnym...” – Tafia 3:26
Jeden z pary bliźniaczych sztyletów, które nie mogą się przenigdy spotkać. Z ostrza wydobywają się posępne szepty.
„Znaleźliśmy osiem ciał, ułożonych wokół kręgu przywołania. Żadnych ran ani krwi. Zastygli w trakcie krzyku. Cokolwiek pojawiło się w kręgu, zniknęło”. – raport strażnika Kaldeum
„Prastary relikt religii, która zaginęła w pomroce dziejów. Laska emanuje ledwo wyczuwalnym ciepłem, jak gdyby wciąż była pobłogosławiona przez martwego boga, któremu niegdyś służyła”. – notatki sir Pageta z wykopalisk w Tiklan
Największa potęga jest też zazwyczaj najbardziej nietrwała.
„Zdemaskowanie mistrzyni krawiectwa Kallas jako wiedźmy zwiększyło wyłącznie popyt na jej nogawice obłożone wyjątkowym zaklęciem”.
– Księga Utensyliów Barretta
Ta lista powstaje automatycznie z oznaczeń „Nowe” i „Zaktualizowane” w bazie danych i rośnie z każdym dodanym wpisem.